Złota polska jesień...zawsze mi się to określenie podobało i zawsze rzuca na mnie czar jego bohaterka,gdy właśnie taka piękna ,słoneczna ,złota jest:)
Takiej jesieni ,jaką mamy teraz,nie sposób jest nie lubić...słońce nadal rozpieszcza,pozwala buszować po parku z dzieciakami ,delektować się każdą chwilę i jeszcze tankować to słońce na szare dni ....a może one w tym roku nie przyjdą?!?!:):)Yuppi:)
Wkomponowałam kawałek mojej jesieni na duuuuużego filcowego torbiszona .
Jest potężny w rozmiarach i można w nim wiele zmieścić...wersja z lekko rozszerzaną górą i klapeczka na magnesik.
Agula...od dziś właścicielka owego torbiszonka ,zadzwoniła w spontanie do mnie,gdy dyniowe cudo do niej doleciało i powiedziała:....eeee, nie. ...nie napiszę Wam co powiedziała:):):)Lepiej nie:):):)hihi
A z dyniowa jesienią pofrunęła druga ,stonowana kolorystycznie,szaro-beżowa z serduchem ,mniejsza i z zameczkiem,dla córci -pyskatej Julci:):)(tak zie Ją Mamusia!!:):):))
Nasz wielki stary,przedwojenny jeszcze orzech ,obrodził w tym roku tak hojnie,że robimy zapasy jak wiewiórki...i dla nas wystarczy i dla innych:)
A ogólnie to jesień ucieka ...czas ucieka...przegania mne:(wrrrr...
I już o świątecznym szyciu zaczynam mysleć...i juz nawet swoje czerwone szmatki wczoraj wyjęłam,polarki ,renifery,misie puszyste ,pledy...tak dla inspiracji ,na próbę:)A pomysły się kłębią pod czapką:)
Ale jeszcze przed reniferami,przylecą do mnie kolorowe motyle i energetyczna fuksja zagości:)-Gosiula ...działam:):)
Ściskam Was nocną porą,jakaś styrana ,ziewająca,ale taka jesiennie wyciszona i szczęśliwa...w domu cisza jak makiem zasiał...lubię ten moment ,gdy ogarniam myśli i nie włączam tostera zamiast czajnika :):)...kto ma dzieci żywe ,energetyczne ,(żeby nie napisać z adhd-jak mama i tata:):)....ten wie ,o czym piszę:):)
Spokojnej nocki.
KAJA
